Γράφει ο Αντώνης Λουκόπουλος
__________________________________________________________
Παρένθετη μητέρα & Υιοθεσία, Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η υιοθεσία στην χώρα μας, Ποιο θα είναι το πρότυπο και πως ακριβώς θα διασφαλίζεται η υγιής ψυχοσωματική εξέλιξη των παιδιών που θα υιοθετούνται από ομοφυλοφιλικά
ζευγάρια. Αυτός ο νόμος, όχι μόνο δεν προσφέρει, αλλά περισσότερο μπερδεύει και θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα στο μέλλον.
Ο πολιτικός κλαυσίγελος και ο παράφυση πολιτισμός..
Παρένθετη μητέρα & Υιοθεσία.Παρένθετη μητέρα, θα έπρεπε να επιτρέπεται μόνο υπό ειδικές συνθήκες, όπως ακριβώς συμβαίνει σε προηγμένες και πολιτισμένες χώρες. Για παράδειγμα, παρένθετη μητέρα μπορεί να είναι μια συγγενής μας, που θέλει να γεννήσει το δικό μας παιδί.
Μια γυναίκα που πληρώνεται γι’ αυτόν τον σκοπό, προφανώς ανήκει σε μια μορφή εκμετάλλευσης, που κατ’ επέκταση μπορεί να πει κάποιος ότι εντάσσεται στην εμπορία ανθρώπων. Αυτού του είδους βιομηχανία εμείς δεν θα πρέπει να την νομιμοποιήσουμε ως πολιτεία, αν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένη κοινωνία !!!
Αυτό ως πολιτισμένη κοινωνία θα μπορούσαμε κάλλιστα να το συνδέσουμε και με την αναπαραγωγή κατοικίδιων ζώων, που μπαίνουν επιτέλους κανόνες στην εκτροφή τους, αλλά και με την διαδικασία τήρησης dna στην ηλεκτρονική πλατφόρμα, για τα δεσποζόμενα ζώα συντροφιάς, που αναχαιτίζεται η υπάρχουσα κατάσταση αδέσποτων, όπως ορίζει η ισχύουσα νομοθεσία, δίνοντας το μήνυμα, υιοθετούμε αδέσποτα και δεν αγοράζουμε.
Τα ιδρύματα και οι δομές ορφανών παιδιών είναι γεμάτα από παιδιά που ζητούν υιοθεσία και μια ζεστή αγκαλιά, καθώς υπάρχουν πολλά ζευγάρια που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, ξοδεύοντας τεράστιες περιουσίες και ψυχικά αποθέματα..
Αν και πολλοί είναι εκείνοι που εξακολουθούν να πιστεύουν πως μητέρα και πατέρας είναι εκείνοι που γεννούν ή τίκτουν, έρχονται εκατοντάδες χιλιάδες παραδείγματα να μας αποδείξουν το αντίθετο.
Βιολογικοί γονείς, που δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, εκμεταλλεύτηκαν και κακοποίησαν τα παιδιά τους ή δεν έδειξαν την απαιτούμενη προσοχή στο μεγάλωμά τους και τα παιδιά τους ακολούθησαν λάθος δρόμους και έγιναν δυστυχισμένα, ανεξαρτήτως οικονομικής και κοινωνικής επιφάνειας.
Εκατομμύρια υιοθετημένα παιδιά, που βρήκαν γονείς, έχοντας περίσσια αγάπη, μέσα σε μια ζεστή αγκαλιά και τους έδωσαν όλα εκείνα τα εφόδια ώστε σήμερα να προοδεύουν στην κοινωνία, χωρίς να νοιώθουν ορφανά. Να μπορούν να καταλάβουν ότι γονιός δεν είναι αυτός που γεννά, αλλά αυτός μεγαλώνει σωστά ένα παιδί !!!
Δεν αρκεί, λοιπόν, η περίοδος κυοφορίας ή ο πόνος της γέννας, όσο κι αν δένει από τους πρώτους μήνες την μάνα με την ύπαρξη ενός παιδιού, για να λογίζεται μητέρα.
Γονείς είναι εκείνοι που μεγαλώνουν ένα παιδί, που μοιράζονται τις αγωνίες του παιδιού τους και είναι δίπλα του σε όλα τα στάδια και τις δυσκολίες της ζωής του. Είναι εκείνοι που διαπαιδαγωγούν τα παιδιά τους και τους δίνουν κοινωνική παιδεία και τις ανάλογες αξίες για να πορευτούν στην ζωή τους, με κύριο συστατικό την άδολη αγάπη, χωρίς εκμετάλλευση και προσωπικούς υπολογισμούς..
Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η υιοθεσία στην χώρα μας
Οι προϋποθέσεις που απαιτούν, από την μια οι υποψήφιοι γονείς, για τα παιδιά που ζητούν προς υιοθεσία και, από την άλλη, οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το ίδιο το ζευγάρι, καθώς και η γραφειοκρατική διαδικασία, κάνουν την νόμιμη υιοθεσία μάλλον πολύ δύσκολη και τον χρόνο της ολοκλήρωσης μιας υιοθεσίας να ξεπερνά τα 4α χρόνια, ώστε πολλά ζευγάρια να καταφεύγουν στην παράνομη υιοθεσία, η οποία καλά κρατεί !!!
Μαρτυρίες δε, μιλούν για πολύ περισσότερα χρόνια, που φτάνουν να ξεπερνούν ολόκληρη 10ετία, με αποτέλεσμα τα ενδιαφερόμενα ζευγάρια πλέον να χάνουν τα όρια ηλικίας, να απογοητεύονται πλήρως και να μην επιτυγχάνεται η πολυπόθητη υιοθεσία, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά χρησιμοποιούνται προς άγρια εκμετάλλευση οικονομικών συμφερόντων.
Η εξονυχιστική κοινωνική έρευνα.
Είναι μια διαδικασία για τους υποψήφιους γονείς που προηγείται και αποτελεί την ασφαλιστική δικλίδα για τις ανάγκες ενός παιδιού, ώστε να διαπιστωθεί η καταλληλότητα των υποψηφίων γονέων.
Οι κοινωνικές υπηρεσίες, μέσα από αυτή την διαδικασία προσπαθούν να σκιαγραφήσουν την προσωπικότητα ενός υποψήφιου ζευγαριού, ώστε να αποτελέσουν πρότυπο και να διασφαλίσουν την υγιή ψυχοσωματική εξέλιξη κάθε παιδιού.
Ποιο θα είναι το πρότυπο και πως ακριβώς θα διασφαλίζεται η υγιής ψυχοσωματική εξέλιξη των παιδιών που θα υιοθετούνται από ομοφυλοφιλικά ζευγάρια.
Όλη η φύση, στο φυτικό και ζωικό βασίλειο αναπαράγεται, κατά την σεξουαλική ένωση (συναίρεση) του θηλυκού και του αρσενικού, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, που ονομάζονται ερμαφρόδιτα είδη.
Η παρθενογένεση, όρος λανθασμένος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους τρόπους αναπαραγωγής στα ερμαφρόδιτα είδη, επειδή περιέχουν τα αναπαραγωγικά όργανα και των δύο φύλων στο σώμα ενός μόνο ατόμου. Είναι δηλαδή μια μορφή ασεξουαλικής αναπαραγωγής που εμφανίζεται σε θηλυκούς οργανισμούς, όταν η αύξηση και η ανάπτυξη των εμβρύων συμβαίνουν χωρίς γονιμοποίηση από ένα αρσενικό.
Στα φυτά, η παρθενογένεση αναφέρεται στην ανάπτυξη ενός εμβρύου από ένα μη γονιμοποιημένο ωάριο, και η διαδικασία ονομάζεται απόμειξη . Ως απόμειξη αναφέρεται ο τρόπος αναπαραγωγής των φυτών με αντικατάσταση της φυσιολογικής σεξουαλικής αναπαραγωγής από ασεξουαλική αναπαραγωγή, στον οποίο παίρνουν μέρος τα όργανα του φύλου και οι συγγενείς τους μορφές, χωρίς όμως να γίνει γονιμοποίηση.
Αντίστοιχη διαδικασία στα ζώα είναι η παρθενογένεση, η οποία είναι μια μορφή ασεξουαλικής αναπαραγωγής, που εμφανίζεται σε θηλυκούς οργανισμούς, όταν η αύξηση και η ανάπτυξη των εμβρύων συμβαίνουν χωρίς γονιμοποίηση από ένα αρσενικό. Εμφανίζεται σε μερικά ασπόνδυλα είδη ζώων, όπως οι ψύλλοι του νερού, αφίδες, νηματώδεις, ορισμένες μέλισσες και σε κάποια είδη σκορπιού, καθώς επίσης σε μερικά σπονδυλωτά, όπως σε ελάχιστα αμφίβια, ερπετά και ψάρια.
Ο άνθρωπος, δεν ανήκει στις παραπάνω, των ελαχίστων εξαιρέσεων, αλλά αναπαράγεται κατά την σεξουαλική ένωση (συναίρεση) του θηλυκού και του αρσενικού.
Κατά την ανάπτυξή του και κατά την διάρκεια των πρώτων χρόνιων της παιδικής του ηλικίας ξεκινούν οι πρώτες εύλογες ερωτήσεις για την ύπαρξή του και τον τρόπο που γεννήθηκε.. Παράλληλα ο άνθρωπος αρχίζει να κοινωνικοποιείται μέσα από τους παιδικούς σταθμούς και σχολεία και ανταλλάσει σκέψεις και προβληματισμούς, καθώς διαμορφώνει πρότυπα μέσα από την οικογένεια του, τα οποία και μεταφέρει στο κοινωνικό και φιλικό του περιβάλλον.
Όλοι αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει ένα παιδί που θα μεγαλώνει μέσα σε ένα ομοφυλοφιλικό ζευγάρι, που θα πρέπει να εξηγηθεί – το παράφυση ανεξήγητο, γονέων, δύο μπαμπάδων ή μαμάδων, χωρίς να διασφαλίζεται η ψυχοσωματική υγεία με μπερδεμένα τα πρότυπα που θα σχηματίζει καθημερινά. Κι όλα αυτά συμβαίνουν γιατί οι ομοφυλόφιλοι από φιλαυτία και κομπλεξικό σύνδρομο, κόντρα στην φύση στην κατ’ επιλογή τους σεξουαλική ταυτότητα, που φυσικά μπορεί να είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός, γνωρίζουν και οι ίδιοι ότι δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να τεκνοποιήσουν, ζητούν όμως την πατρότητα ή την μητρότητα, χωρίς να ενδιαφέρονται για τα προβλήματα που θα δημιουργήσουν στα «παιδιά τους»..
Αυτός ο νόμος, όχι μόνο δεν προσφέρει, αλλά περισσότερο μπερδεύει και θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα στο μέλλον.
Δεν προσφέρει στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας και αυτό είναι αυτονόητο, αρκεί να σκεφτούμε δύο περιοχές της χώρας, που στη μια περιοχή κατοικούν και μεγαλώνουν ζευγάρια ανδρών και στην άλλη ζευγάρια γυναικών. Μετά από μερικά χρόνια, θα ερημώσουν οι περιοχές, γιατί δεν θα υπάρχει αναπαραγωγή του είδους.
Δεν προσφέρει στην αποσυμφόρηση των παιδικών δομών προς υιοθεσία, γιατί ήδη υπάρχουν πολλά ετερόφυλα ζευγάρια που ζητούν υιοθεσία και μπλοκάρονται από γραφειοκρατικές και άλλες αιτίες, οι οποίες δεν πρόκειται να ξεπεραστούν επειδή στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια θα τους επιτραπεί η υιοθεσία.
Αν σκεφτούμε φυσιολογικά με όσα επιτάσσει η ανθρώπινη φύση και ο πολλαπλασιασμός του ανθρώπινου γένους, θα διαπιστώσουμε ότι δημιουργείται ένα φαύλο οικογενειακό πρότυπο για τις νέες γενιές που θα ακολουθήσουν, δημιουργώντας πολλές στρεβλώσεις στην ελληνική οικογένεια και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας και, χωρίς να επικαλούμαι οποιαδήποτε θρησκεία, αγνοεί σε κάθε περίπτωση τον Δημιουργό και θεμελιώδεις νόμους της φύσης.
Θα έχουμε δύο μπαμπάδες ή δύο μάνες κι αύριο θα έχουμε δύο γιαγιάδες και δύο παππούδες, με δύο πεθερούς ή δύο πεθερές, από κάθε πλευρά ενός ζεύγους. Κοινώς, Φασκελοκουκούλωστα !
Όσοι ψηφίσατε αυτό το νόμο και τον υπερασπίζεστε, ψηφίαατε ένα νόμο έκτρωμα, καθώς προασπίζεστε τον βιασμό της φύσης.
Ο γάμος είναι μια κοινωνική τελετή που ενώνει τον ουσιώδη πύρινα μιας υγιούς οικογένειας, του άνδρα και της γυναίκας, ενώ εσείς επιδιώκετε με αυτόν τον νόμο έκτρωμα να καταργείτε τα ακλόνητα θεμέλιά της και να αποδομήσετε τα θεμελιώδη πρότυπα ενός παιδιού, που αποτελεί τον φυσιολογικό καρπό της.
Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, ο συντάκτης χωρίς καμία τάση ομοφυλοφοβίας, είναι υπέρ της σεξουαλικής ελευθερίας του ατόμου και του Συμφώνου Συμβίωσης, που μπορεί να επισφραγίσει τα ανθρώπινα συναισθήματα και την αγάπη, ανάμεσα σε δύο ομοφυλόφιλους, καθώς και να διασφαλίζει φορολογικά τα περιουσιακά τους στοιχεία και ίσα δικαιώματα απέναντι στην κοινωνία.
Είναι όμως και κάθετα αντίθετος στην υιοθεσία παιδιών από ομοφυλοφιλικά ζευγάρια. Άλλωστε υπάρχουν τρόποι που μπορούν να αποκτήσουν παιδιά, μέσα από μια πιο φυσιολογική διαδικασία, αν τόσο πολύ το επιθυμούν.
Ο πολιτικός κλαυσίγελος και ο παράφυση πολιτισμός του..
Ενώ βρισκόμαστε σε μια εποχή με χιλιάδες προβλήματα και ανατροπές, παρακολουθώντας καθημερινά να πλήττονται οι ανθρώπινες αξίες, τα ήθη και έθιμά μας, να υποβαθμίζεται το βιοτικό επίπεδο του ανθρώπου και να ευτελίζεται καθημερινά η αξία της ίδιας της ζωής μας,
το πολιτικό σύστημα, με κυβέρνηση της Ν.Δ. και την συμμετοχή των κομμάτων ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΚΙΝ.ΑΛ. – Πλεύση Ελευθερίας, συγκεντρώνοντας συνολικά 175 ψήφους υπέρ,
ασχολείται ως πρώτο μέλημά του να βάλει άλλη μια ταφόπλακα στο πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας, που λέγεται οικογένεια, στο βωμό ενός ψευδεπίγραφου και παράφυση πολιτισμού..
ΥΓ: Δεν γνωρίζω γιατί, αλλά έχει διαπιστωθεί να χρησιμοποιείται ευρέως ο εσφαλμένος όρος «ομόφυλα ζευγάρια ή ομόφυλο ζευγάρι – ομόφυλος» αντί του σωστού όρου «ομοφυλόφιλα ζευγάρια ή ομοφυλόφιλο ζευγάρι – ομοφυλόφιλος»
Ομόφυλος είναι εκείνος που ανήκει στην ίδια φυλή με κάποιον άλλον ή σε άτομα του ίδιου βιολογικού φύλου, χωρίς όμως να υπάρχει σεξουαλική ή ρομαντική έλξη μεταξύ τους.
Αναφερόμαστε π.χ. σε Ινδιάνους, κλπ, ή σε άνδρες ή γυναίκες, χωρίς να αναφερόμαστε στην σεξουαλική τους ταυτότητα, αλλά στην φυλή τους.
Ομοφυλόφιλος είναι εκείνος που αισθάνεται σεξουαλική ή ρομαντική έλξη προς κάποιον άλλο του ίδιου φύλου.
